|
Foto
Greifswald, 21-25 sierpnia 2006
Piąta Międzynarodowa Konferencja dotycząca
Renaturyzacji Ekologicznej (5th European Conference
on Ecological Restoration), współorganizowana przez
międzynarodowe Towarzystwo Renaturyzacji Ekologicznej (Society
for Ecological Restoration International – SERI) oraz
Uniwersytet w Greifswaldzie, odbyła się w tym roku w Niemczech,
w Greifswaldzie, w ostatnich dniach sierpnia. Wzięło w niej
udział ponad 300 naukowców, pracowników urzędów administracji
publicznej, studentów i członków organizacji pozarządowych z
całego świata.
Wśród licznych sesji dużą część stanowiły
te niezwiązane bezpośrednio z ekologicznymi aspektami
renaturyzacji, a skupiające specjalistów od ekonomii, koncepcji
ochrony przyrody, a nawet etyków. Szczególną uwagą cieszyła się
prezentacja Narayana R. Desai z Indii, który przedstawił swoje
doświadczenia w edukacji ekologicznej dzieci poprzez religię.
Mimo że była to jedyna prezentacja w poobiedniej części sesji,
długa dyskusja wypełniła pozostały czas (zdj. ).
|
 |
|
|
Wiele uwagi poświęcono także
problemom bilansu węgla na ziemi i roli torfowisk w
jego obiegu, a także znaczenia redukcji biedy na
świecie dla ochrony przyrody, szczególnie torfowisk.
Marcel Silvius podczas wykładu ogólnego (key-note
lecture) postawił pod znakiem zapytania efektywność
realizacji portokołu z Kioto przez kraje rozwinięte
podczas gdy łaczną emisję dwutlenku węgla z
torfowisk w Indonezji szacuje się na 1 450 Mt
rocznie. Podczas jednej z sesji poświęconych
rolnictwu oraz dyskusji po jej zakończeniu
kwestionowano też sensowność finansowania kosztownej
renaturyzacji niewielkich fragmentów bardzo
zdegradowanych ekosystemów Europy zachodniej,
podczas gdy za te same kwoty można ochronić
tysiąckrotnie większe obszary w krajach
rozwijających się oraz trzeciego świata, na których
występują ekosystemy znacznie mniej przekształcone i
odgrywające niewspółmiernie większą rolę w ochronie
bioróżnorodności i akumulacji węgla w skali świata.
Z punktu widzenia przyrodnika najciekawsza
część konferencji to oczywiście ta poświęcona praktycznej
renaturyzacji, jej metodom i ekologicznym efektom. Szczególnie
dużym powodzeniem cieszyły się sesje 'bioróżnorodność torfowisk
niskich' i 'bioróżnorodność torfowisk wysokich'. Prezentacje
skupiały się przede wszystkim na renaturyzacji torfowisk po
eksploatacji torfu, stąd duża grupa prelegentów (a raczej
prelegentek) z Kanady, prezentujących wyniki badań nad
możliwościami regeneracji torfotwórczych zbiorowisk sfagnowych w
wyrobiskach potorfowych. Stosunkowo nową dziedziną ochrony
torfowisk orzed przemysłem wydobywczym jest też... uprawa
trofowców w warunkach laboratoryjnych oraz pierwsze próby
zakładania farm, na których można by 'produkować' torfowce do
celów ogrodniczych, ocalając przy tym naturalne torfowiska.
Pół dnia konferencji przeznaczono na
kilkugodzinne wycieczki, podczas których można było m.in. wziąć
czynny udział w zasypywaniu rowów i budowie zastawek na
torfowisku Trollblumenwiese. Podczas całej konferencji do
nabycia były również cegiełki, nazwane przez organizatorów
'kredytami węglowymi”, z których dochód przeznaczono na
kontynuację renaturyzacji na torfowisku (budowę zastawek).
|
 |
|
Przed głównym
budynkiem – Alfred Krupp Kolleg |
|
 |
|
Wykłady ogólne odbywały się w
katedrze |
|
 |
 |
|
Dyskusje
wrzały nawet po zakończeniu prezentacji |
A oto
konkluzja z jednego z wykładów
J |
Po konferencji odbył się wyjazd
studyjny po Polsce “Zrównoważone użytkowanie i
renaturyzacja torfowisk w Polsce”, organizowany
przez Stowarzyszenie Chrońmy Mokradła. Wzięło w nim
udział 27 osób z 10 państw. Trasa wycieczki
rozpoczęła się w zachodniej Polsce, gdzie Robert
Stańko z Klubu Przyrodników oprowadził uczestników
po kilku torfowiskach bałtyckich, objętych projektem
ochrony czynnej. Następne dni upłynęły na
przybliżeniu uczestnikom sposobów rolniczego
wykorzystania torfowisk w Polsce i możliwości ich
zrównoważonego użytkowania. Z intensywnie
użytkowanych rolniczo torfowisk w Dolinie Noteci
przenieśliśmy się do wschodniej Polski, gdzie
pierwotne ekosystemy torfowisk w Dolinie Rospudy
mogliśmy porównać z być może równie cennymi, lecz
zależnymi od gospodarki człowieka łąkami
biebrzańskimi. Wizyty na Bagnie Wizna i torfowisku
Całowanie w ostatnich dniach wyjazdu były okazją do
dyskusji na temat różnych stopni degradacji
torfowisk, metod ich renaturyzacji oraz celowości
melioracji wodnych na potrzeby rolnictwa, a także
analizy jej złych przykładów.
Największe wrażenie na uczestnikach
wycieczki zrobiła dolina Rospudy. W imieniu Zarządów SER-Europe
(Society for Ecological Restoration) i IPS (International Peat
Society), których członkowie brali udział w wyjeździe,
sformułowali oni apel do rządu polskiego o ochronę doliny i
zaniechanie planów jej przecięcia przez obwodnicę Augustowa. W
piśmie znalazł się m.in. argument, że dla osób zajmujących się
renaturyzacją torfowisk ekosystemy w dolinie to najlepiej
obecnie znany obszar referencyjny, którego odtworzenie byłoby
bardzo kosztowne, a prawdopodobnie niemożliwe. W rezolucji
znalazła się też propozycja wykorzystania gruntów wykupionych
pod budowę drogi na utworzenie na tym terenie rezerwatu
przyrody. Treść listu ukaże się wkrótce w
portalu Bagna.pl
|
 |
 |
|
Na
Słowińskich Błotach |
Na łące w
dolinie Noteci |
|
 |
 |
|
Stawy Rybne w dawnym wyrobisku
torfowym koło Lisiego Ogona |
W dolinie
Rospudy |
|
 |
|
Na Bagnie
Całowanie nie opuszczał nas deszcz |
zdjęcia z wycieczki
photos from the
excursion
|