|
|
|||
|
||||
Efekty czynnej ochrony rez. Kalinowa ŁąkaW listopadzie 2002 roku, z inicjatywy CMok, Zarząd Oczyszczania Lasów przeprowadził prace
konserwatorskie w rezerwacie "Kalinowa Łąka", które obejmowały
wycięcie kilkudziesięciu drzew (brzóz, osik, olch) zacieniających stanowiska rzadkich,
światłożądnych gatunków łąkowych, a także skoszenie wybranych miejsc najobfitszego
występowania cennych gatunków.
Najcenniejszą z nich jest odnowienie stanowiska pszeńca grzebieniastego Melampyrum cristatum, którego obecność w rezerwacie nie była notowana od roku 1987. Jego liczebność wynosi obecnie około 5 kwitnących pędów. Występuje on w jednym płacie roślinności z pełnikiem europejskim Trollius europaeus, którego zasięg występowania poszerzył się o miejsca dotąd zacienione i zajęte głównie przez pospolite gatunki azotolubne (m. in. niecierpka drobnokwiatowego, czy pokrzywę). Gatunkiem, który najsilniej zareagował na w/w zmiany, jest mieczyk dachówkowaty Gladiolus imbricatus. Największe jego stanowisko, do tej pory złożone jedynie w 50% z osobników kwitnących, obecnie składa się z nich w większości (ok. 90%). Kilka dość dużych skupień (po ok. 10 osobników) oraz pojedynczych okazów kwitnie też w części rezerwatu graniczącej z lasem. Do tej pory miejsca te były silnie zacienione, co uniemożliwiało kiełkowanie oraz kwitnienie nadziemnych części roślin. Na skutek skoszenia części łąki widoczne jest także obfitsze kwitnienie, oraz odnowienie dawnych miejsc występowania takich gatunków łąkowych jak goździk pyszny Dianthus superbus, bukwica lekarska Betonica officinalis, oman wierzbolistny Inula salicina, i sierpik barwierski Serratula tinctoria. Dzięki czynnej ochronie rezerwatu "Kalinowa łąka" na jego terenie widoczne jest znaczne poprawienie stanu roślinności łąkowej oraz wycofywanie się gatunków niepożądanych. Liczymy, że ich kontynuacja w najbliższych latach obejmie cały teren rezerwatu, czego efektem będzie odtworzenie zbiorowisk podmokłych łąk w jego centralnej części oraz odnowienie historycznych stanowisk goryczki wąskolistnej Gentiana pneumonanthe, pępawy miękkiej Crepis mollis, storczyka plamistego Dactylorhiza maculata oraz storczyka krwistego Dactylorhiza incarnata, które zanikły wskutek długotrwałego zaniechania użytkowania łąki. Jest bardzo prawdopodobne, że odnowienie ich stanowisk będzie można stwierdzić dopiero po kilku latach prowadzenia zabiegów ochrony czynnej. Paulina Dzierża Dodano: 31.12.2003
|
